Final Draft en Movie Magic Screenwriter zijn de grote spelers in scenario-formatteringssoftware. Elk heeft top-scenaristen en productiebedrijven die erop zworen. En ze weigeren berucht om in elkaars native formaten op te slaan. Tegen de tijd moet je een script van het ene programma naar het andere converteren om het door te sturen. Het is een vervelend klusje, maar het kan.
Heb je BEIDE applicaties, EN ga je van Final Draft naar Movie Magic? Dan heb je geluk. Selecteer het hele script in Final Draft, kopieer het, en plak het direct in een leeg Movie Magic-script. Movie Magic toont zijn standaard tekstimport-dialoog. De standaardwaarden: importeer als script en gebruik de 'meest agressieve interpretatie van de brontekst'. Klik OK. Movie Magic's agressieve interpretatie is meestal erg goed. Je moet het wel nakijken, maar je zult weinig tot geen fouten vinden.
Helaas: naar Final Draft werkt dit niet. Als je tekst in Final Draft plakt, past het programma de geselecteerde element-opmaak op het gehele tekstblok toe. Als je Final Draft net geopend hebt, staat het op 'Scene Heading', en wordt het gehele geplakte script behandeld als een heel lange reeks scene headings. Niet goed.
Als kopiëren/plakken geen optie is, exporteer je script naar een ander bestandsformaat. Onder 'Opslaan als...' bieden beide programma's een lange lijst formaten. Negeer ze. Meeste zijn legacy-formaten uit de vroege '90s, nutteloos voor je. Final Draft biedt zelfs wat het een Movie Magic-formaat noemt: .sex. (Echt waar?) Moeite niet. Movie Magic weet niet wat er met een .sex-bestand moet. De beste brug is een simpel .rtf-bestand. Exporteer je script als .rtf.
Als je je script naar iemand anders stuurt, bewaar een .pdf-versie en stuur die mee. Of, als je een script ontvangt, vraag de afzender dit te doen en mee te sturen met de .rtf. Beide programma's kunnen als .pdf opslaan. Hoewel het aan de andere kant niet bewerkbaar is, geeft het de importer van de .rtf een beeld van hoe het originele script eruitzag in de originele applicatie. Dit kan je later de leven redden.
Vanaf nu gaan we ervan uit dat je andermans script ontvangt en probeert te converteren naar jouw software. Selecteer .rtf als bestandstype in het 'Bestand openen'-dialoogvenster. In Movie Magic krijg je dezelfde tekstimport-dialoog als in stap 1. Klik weer OK. Final Draft geeft een simpeler dialoog: wil je importeren als Script of Tekst? Kies Script.
Ga snel door het script en check of elementtypen correct zijn vertaald: personagenamen nog steeds als personagenamen, dialogen als dialogen, etc. Gelukkig is het onwaarschijnlijk dat je veel problemen vindt – beide programma's zijn goed in het herkennen van bestaande opmaak. Als het originele script iets tricky deed met shots binnen een scène, kan het het programma toch verwarren. Check het dus wel.
Open het .pdf-bestand dat je van de afzender vroeg. Je ziet nu waarom je het wilde. De pagina-einden zullen waarschijnlijk heel anders liggen tussen de .pdf en de geïmporteerde versie. Één is waarschijnlijk diverse pagina's langer. Niets is irriterender dan tien minuten verwarrend bellen voordat je ontdekt dat de ene persoon werkt met een script van 102 pagina's en de ander met 114. Dit maakt misschien niets uit, maar waarschijnlijk wel. Je laatste taak: pas de pagina-einden in het bewerkbare script aan zodat ze zo goed mogelijk overeenkomen met de .pdf.
Dit is waarschijnlijk de grootste factor die paginering verstoort. Bij 'bovenmarge' bedoelen Final Draft en Movie Magic totaal verschillende dingen. In Final Draft is de bovenmarge de afstand van de bovenrand van het papier tot de bovenkant (niet de baseline) van de eerste echte scriptregel. De header met paginanummers wordt ruimschoots in die ruimte geplaatst. In Movie Magic is de bovenmarge de afstand van de papieren rand tot de bovenkant van de header. De eerste scriptregel komt ongeveer een half inch daarunter.
Je moet je bovenmarge aanpassen om te matchen met wat het originele script deed. Beide programma's laten dit toe onder 'Pagina-indeling...' In Movie Magic onder 'Bestand', in Final Draft onder 'Document'. De truc is uitvinden hoe je het moet veranderen. In Movie Magic: je stelt de afstand tot de header in, niet tot de tekst. Een waarde van 0,6 inch matcht meestal Final Draft's standaard van 1 inch. In Final Draft kan het lastiger zijn. Movie Magic staat standaard op 0,1 inch (tot het paginanummer) – dat ziet er vreemd uit, dus meeste gebruikers veranderen het. De snelste manier: print een pagina van de .pdf en meet van de rand tot de bovenkant van de eerste scriptregel. Voer die waarde direct in in Final Draft.
Als er nog vreemde pagina-einden zijn die je niet kunt matchen, check de formatting voor specifieke elementen. Beide programma's laten bijna alles aanpassen – een tweeenschneuws zwaard. In Movie Magic: 'Scriptformaten bewerken...' onder 'Formaat' menu. In Final Draft: 'Elementen...' ook onder 'Formaat' menu.
Eén van de eerste dingen om te checken: het aantal regels na een Scene Heading. Final Draft staat standaard op twee regels; veranderen naar één regel lost vaak de meeste overige problemen op.