Scenario's mogen nooit iets bevatten dat op een camera-instelling lijkt in de actieomschrijvingen. Dit kan een last zijn voor schrijvers die een duidelijke visie hebben voor bepaalde scènes. Leer in deze handleiding hoe je regisseurs en producenten laat denken dat zij een instelling bedenken, terwijl ze eigenlijk jouw schrijfwerk volgen.
Stap 1: Visualiseer hoe de instelling eruitziet. Weet precies wat voor type shot, hoe lang, wat de blocking is, en alle andere elementen die de shot vormen.
Stap 2: Schrijf nooit de naam van de shot. Een script mag nooit woorden bevatten als: Close-up, Wide, Medium, Over-the-shoulder, Overhead of enige andere duidelijke beschrijving van een camerahoek.
Stap 3: Vermijd de zinnen "we zien" en "we bewegen". Beide klinken als bevelende instructies en dat gaat in tegen de subtiliteit die we hier nastreven.
Stap 4: Druk de camera-acties uit door beschrijvingen van objecten vanuit verschillende hoeken. Bijvoorbeeld: om een tracking shot te beschrijven waarbij de camera achter iemand aanloopt die naar het raam loopt, beschrijf je hoe de achterkant van zijn hoofd het zonlicht afschermt naarmate hij dichterbij het raam komt. Dat geeft de Regisseur maar één keuze om het zonlicht te tonen en het langzaam te laten verdwijnen achter het personage.
Stap 5: Wees voorzichtig met deze techniek. Eenvoudige close-ups, wides en medium shots verdienen deze truc niet. Gebruik het alleen voor shots die je absoluut noodzakelijk vindt voor de film.