Hoe Alice In Chains Grunge-iconen Worden: Van Seattle Clubs Naar Rock Hall
Alice in Chains reed niet alleen de golf van grunge – ze brachten een eigen duisternis die de zwaardere kant van het genre definieerde. Hier is de boog van Diamond Lie tot Rock Hall-ingelidde.
Vorming & Facelift (1987–1990)
- Vormed in Seattle als Diamond Lie; hernoemd tot Alice in Chains
- Kernopstelling: Layne Staley (vocals), Jerry Cantrell (gitaar), Mike Starr (bas), Sean Kinney (drums)
- 1990 debuut Facelift: "Man in the Box," "Sea of Sorrow" → dubbele platina; MTV-rotatie voor "Man in the Box" video
Doorbrak: Dirt (1992)
- Viervoudige platina; wijd beschouwd als hun meesterwerk
- Hits: "Would?," "Them Bones," "Angry Chair," "Rooster," "Down in a Hole"
- Onverzettelijke verslavingsverhalen (Staley's heroïne, Cantrell's alcohol) resoneren buiten grunge-fans
- Lollapalooza 1993 hoofdpodium — vestigde live-reputatie
Mainstream Pieken & Strijd (1993–2002)
- Zelftitelde 1995-album (Tripod): Debuut #1; "Grind," "Heaven Beside You," "Again"
- Staley's heroïneslaafheid → tournee-pauze; 1996 MTV Unplugged geprezen (kwetsbaar maar transcendent)
- Staley overleden april 2002 (heroïne/cocaine-overdosis); band pauzeerde onbepaald
Herleving Met William DuVall (2006–Heden)
- DuVall (ex-Comes with the Fall) sluit aan — ereert Staley, imiteert niet
- 2009: Black Gives Way to Blue — Grammy-genomineerd
- 2013: The Devil Put Dinosaurs Here
- 2018: Rock & Roll Hall of Fame inlidmaatschap
- 2019: Rainier Fog — Grammy voor Beste Rock-prestatie ("When the Sun Rose Again")
De Handtekeningklank
Slibachtige, gedetuneerde riffs (Cantrell) + ontroerende harmonieën (Staley/DuVall + Cantrell) + teksten die verslaving behandelen als horror, niet metafoor. Ze maakten "zwaar" betekenen iets zwaarders dan vervorming.