Dit is waarom:
* Harry's kracht ligt in zijn moed en vindingrijkheid: De Dooddoeners zien Harry waarschijnlijk als een gelukkige, maar uiteindelijk onopvallende tovenaar die vertrouwt op brute kracht en geluk. Ze onderschatten zijn strategisch denken, zijn aanpassingsvermogen en zijn bereidheid zichzelf op te offeren voor anderen.
* Harry's kenmerkende momenten zijn niet altijd "zetten": Harry's meest impactvolle acties hebben vaak betrekking op zijn mentale kracht, zijn verbinding met liefde en zijn vermogen om verwachtingen te trotseren. Dit zijn geen dingen die kunnen worden gecategoriseerd als een ‘zet’.
* De Dooddoeners geven prioriteit aan duistere magie: Ze beschouwen elke magie die niet voor kwaad of zelfgewin wordt gebruikt als zwak en inferieur. De kenmerkende acties van Harry zijn weliswaar effectief, maar zijn vaak geworteld in empathie en liefde, die de Dooddoeners als zwakheden zouden zien.
Als de Dooddoeners een ‘kenmerkende zet’ zouden kiezen, zou dit waarschijnlijk zoiets zijn als:
* Ontwapenende charme: Ze zien dit misschien als een veel voorkomende basisspreuk waar Harry te zwaar op vertrouwt.
* 'The Boy Who Lived'-label: Ze vinden het misschien ironisch dat zijn meest opmerkelijke ‘zet’ simpelweg het overleven van Voldemorts aanval als baby is.
* Zijn connectie met Voldemort: Ze zouden zijn vermogen om Parseltongue te spreken of zijn gedeelde geschiedenis met Voldemort als een zwakte kunnen zien.
Uiteindelijk zouden de Dooddoeners de ware aard van Harry's kracht niet begrijpen of waarderen, die in zijn hart ligt en zijn onwankelbare geloof in het goede, niet in flitsende goocheltrucs.