1. De rivier de Styx:
* Beschrijving: De rivier de Styx is een uitgestrekte, duistere en huiveringwekkend koude rivier. De wateren worden beschreven als zwart en wervelend, en weerspiegelen de duisternis en wanhoop van de onderwereld. De lucht boven de rivier is zwaar van een dikke mist, die de zon verduistert en een gevoel van eeuwige schemering creëert. De rivier is ook de thuisbasis van de veerman Charon, een grimmige figuur die de zielen van de doden overzet.
* Betekenis: De rivier de Styx vertegenwoordigt de overgang tussen leven en dood, een drempel die moet worden overschreden om de onderwereld te bereiken. De kilheid en somberheid symboliseren de finaliteit van de dood en de scheiding van de wereld van de levenden.
2. De velden van Asphodel:
* Beschrijving: De Velden van Asphodel zijn een uitgestrekte, grijze uitgestrektheid van verlaten vlaktes, gehuld in een dikke, grijze mist. Het landschap is eentonig en kleurloos en weerspiegelt het saaie, saaie bestaan van de meerderheid van de zielen in de onderwereld. De lucht is doordrenkt van de geur van verval en het geluid van een treurige wind waait voortdurend over de velden. De velden worden ook bevolkt door een groot aantal geesten, allemaal grijs gekleed en er verloren en verlaten uitzien.
* Betekenis: De Velden van Asphodel vertegenwoordigen het lot van gewone stervelingen na de dood – een neutraal bestaan zonder vreugde of pijn, een leven zonder betekenis. Deze setting benadrukt de eentonigheid en leegte die te wachten staat op degenen die een middelmatig leven hebben geleid.
3. Tartarus:
* Beschrijving: Tartarus is het diepste en meest angstaanjagende deel van de onderwereld, een plek gereserveerd voor de ergste criminelen en monsters. Het is een donkere en beklemmende plek, waar de lucht dik is van de stank van zwavel en de kreten van de verdoemden. Het landschap is een chaotische mix van vuur en lava, grillige rotsen en eindeloze afgronden. Het enige licht komt van flakkerende vlammen en af en toe een bliksemflits. De lucht is gevuld met een voortdurend gebrul en gerommel, alsof de aarde zelf kreunt onder het gewicht van haar zonden.
* Betekenis: Tartarus vertegenwoordigt de ultieme straf voor kwaad en goddeloosheid. De vurige kwellingen en eindeloze duisternis symboliseren het eeuwige lijden en de wanhoop die te wachten staat op degenen die onuitsprekelijke misdaden hebben begaan. Deze setting benadrukt de gevolgen van het kwaad en de verschrikkelijke prijs die voor wangedrag moet worden betaald.
Deze drie omgevingen in de onderwereld bieden een gelaagd beeld van de dood en de gevolgen ervan, en weerspiegelen de Griekse mythologie die hen inspireerde. Elke setting biedt een ander perspectief op het hiernamaals, waarbij zowel de ultieme leegte van het gewone bestaan als de angstaanjagende diepten van de eeuwige verdoemenis worden onthuld.