Malvolio wordt niet primair gedreven door machtslust. Zijn val voortvloeit uit:
Hij identificeert zijn strenge hofdienaarschap morele superioriteit, zich voorstellend boven "cakes and ale" genot.
De vervalste brief speelt in op zijn geheime wens Olivia te trouwen en "Count Malvolio" te worden – een fantasie van sociale opkomst, niet politieke macht.
Hij gelooft onmiddellijk dat Olivia hem liefheeft want het vloeit zijn zelfbeeld. Zijn "gele kousen kruisgaren" optreden is ridicules zelfvertoon, niet machtsstreven.
Als hofdienaar dwingt hij fatsoen af. Zijn vernedering komt doordat die controle tegen hem gewapend wordt door Sir Toby's factie.
Belangrijk onderscheid: Malvolio wil erkenning van zijn eingebilden waardigheid, geen gezag over anderen. Zijn tragedie is zelfbedrog, niet ambitie.