In Bernard Malamuds kort verhaal "The First Seven Years" worstelt Feld, een Joodse immigrant schoenmaker (geen bakker – een veelgemaakte vergissing), met de toekomst van zijn dochter Miriam. Het climax van het verhaal draait om zijn acceptatie van Sobel, zijn assistent, als vrijer.
Feld wijst Sobel initieel af – ouder, onopgeleid, intense toewijding aan Miriam door zeven jaar lage beloning. Feld wil beters: een professional, een dokter, iemand die zijn aspiraties voor zijn dochter matcht. Maar Sobels stilzwijgende volharding en Miriams eigen gevoelens veranderen de situatie.
De "eerste zeven jaren" verwijst naar zowel Sobels arbeid als de bijbelse Jakob/Rachel-parallell. Feld, zoals Laban, krijgt de schoonzoon die hij niet koos, maar die het lot voorzag. Acceptatie is geen enthousiasme – het is de stille overgave van een vader die zijn dochter genoeg liefheeft om haar te laten kiezen.