In Washington Irving's klassieke korte verhaal "The Devil and Tom Walker" staat een enorme tulpenboom — ook bekend als gele populier of tulpenpopulier — als een cruciale oriëntatiepunt. Deze torenende boom, gespleten door een donderbliksem, markeert de exacte plek waar Tom Walker voor het eerst Old Scratch, de duivel zelf, ontmoet, en later waar de duivel uiteindelijk Tom's ziel eist.
De boom fungeert als een krachtig symbool door het hele verhaal. De door bliksem gescheurde stam vertegenwoordigt de verwoestende aard van Tom's akkoord met de duivel, terwijl haar indrukwekkende aanwezigheid de moerassige omgeving overkoepelt waar Tom's morele corruptie wortelt. Irving gebruikt dit natuurlijke oriëntatiepunt om de supernatische elementen van het verhaal in de fysieke wereld te verankeren, een tastbare verbinding creërend tussen Tom's aardse hebzucht en zijn eeuwige verdoemenis.
Wanneer Tom de duivel initieel onder deze boom ontmoet, is hij een gierige man bereid alles te doen voor rijkdom. De boom is getuige van zijn transformatie van een karge geldlener tot een man geplaagd door zijn pact, en ten slotte staat ze wacht wanneer de duivel te paard arriveert om wat verschuldigd is in te vorderen. De tulpenboom wordt dus meer dan alleen decor — het is een stille getuige van de gevolgen van ongeremde hebzucht en de onontkoombare natuur van een akkoord met de duivel.