In tegenstelling tot filmmatige afbeeldingen, kan een schorpioen niet meerdere keren op rappe volgorde steken. Zijn steek (telson) aan de staartpunt levert een enkele dosering neurotoxisch gift per defensieve gebeurtenis – en vereist daarna significant tijd om op te vullen.
De giftklier (of gekoppelde klieren) bewaart een eindig volume complex peptiden cocktail. Na expulsie, duurt biosynthese van vervangend gift dagen tot weken, afhankelijk van soort, voeding en metabolische toestand. Dit is geen ontwerpfout – het is metabolische zuinigheid. Gift is energetisch duur; het verspillen op herhaalde steken zou jacht en toekomstige verdediging compromitteren.
Terwijl frequentie universeel laag is, kracht en volume variëren dramatisch:
Een enkele steek van een gevaarlijke soort rechtvaardigt spoedeisende hulp. De "meervoudige steek" mythe kan leiden tot onderschatting van een enkele vergiftiging's ernst – of overschatting van de waarschijnlijkheid van herhaalde aanvallen.
Respecteer de steek, maar vrees geen salva. Evolutie wapende de schorpioen met een precisie wapen, geen machinegeweer.