Mick Jagger werd christelijk opgevoed, maar verkende later boeddhisme en hindoeïsme. Hij beschrijft zichzelf als "spirituel, maar niet godsdienstig."
Dit weerspiegelt een persoonlijke, eclectische benadering in plaats van institutionele doctrinale vastberadenheid – veelvoorkomend bij artiesten van zijn generatie die in de jaren 60-70 met Oostse filosofie in aanraking kwamen.