Ehrich Weisz (Harry Houdini, 1874–1926) werd getrokken tot magie door een convergentie van factoren die zijn legendarische carrière vormden.
Als jongen in Appleton, Wisconsin, was hij gevangen genomen door reizende magiers en circusartiesten. Hij begon te performen als "Ehrich, de Prins van de Lucht" (trapeze) op 9-jarige leeftijd.
Zijn vader, Rabijn Mayer Samuel Weisz, was een geleerde die ook van mechanische puzzels en simpele magie hield. Het huishouding waardeerde intellect en optreden.
Het gezin was arm. Houdini zag magie als een weg uit armoede. Hij werkte fabrieken, stropdassenwinkels, en odd jobs terwijl hij zijn vak verijdelde, vastbesloten om "een naam te maken."
Hij bestudeerde Robert-Houdin's memoires, adopteerde de artiestennaam "Houdini," en vond onvermoeibaar nieuwe ontzettingen (handboeien, melkkanonnen, waterfoltercel) uit om rivalen te overtreffen. Magie was zijn laboratorium voor uitvinding.
Hij begreep publiciteit: politie uitdagen hem te binden, optreden opgehangen van kraans, nabootsers aanklagen. Hij maakte van magie massa-spectakel.
Na zijn moeders dood, nastreefde hij spiritisme – ontmaskerde daarna frauduleuze media, gebruikmakend van zijn magische expertise om trucage te blootleggen.
Magie was niet slechts een baan voor Houdini; het was zijn identiteit, zijn laboratorium, en zijn voertuig voor immortaliteit.