Robert E. Howard introduceerde Conan de Barbaar in 1932 via de pagina's van Weird Tales. De Cimmerische krijger werd snel een vaste waarde in pulp-fictie, met Howard verhalen schrijvende tot zijn dood in 1936.
Na Howard's overlijden ging het verhaal verder. L. Sprague de Camp en Lin Carter breidden het canon uit met nieuwe verhalen, terwijl verzamelingen de oorspronkelijke avonturen naar nieuwe generaties brachten.
Marvel Comics verwierf de rechten in de jaren '60, lanceerde een serie die Conan in de mainstream populariteit katapulteerde. Kunstenaars als Barry Windsor-Smith en John Buscema definieerden het visuele personage decennialang.
Videogames als Age of Conan: Hyborian Adventures en Conan Exiles laten spelers de Hyborische Eeuw verkennen. Tabletop RPG's waaronder Conan: The Role‑Playing Game, Conan d20, en Conan: Adventures in an Age Undreamed Of brengen de wereld naar de tafel.
Van actiefiguurtjes tot kleding, Conan blijft het quintessentiële onvermoedene, vindrijke helden-archetype – een archetype dat fantasie over alle media vormgeeft.