Er wordt echter vaak afgeschilderd dat het wezen enkele bovennatuurlijke vermogens heeft, vooral in latere aanpassingen:
* Kracht en behendigheid: Het wezen wordt afgebeeld als fysiek superieur aan mensen, met ongelooflijke kracht, snelheid en behendigheid.
* Uithoudingsvermogen en weerstand: Hij is bestand tegen zware omstandigheden en kan verwondingen oplopen die fataal zouden zijn voor mensen.
* Leervermogen: Het wezen vertoont een buitengewoon vermogen tot leren en taalverwerving, ondanks zijn gebrek aan formeel onderwijs.
Het is echter belangrijk op te merken dat deze vermogens vaak worden gepresenteerd als een resultaat van zijn onnatuurlijke oorsprong en de wetenschappelijke methoden die zijn gebruikt om hem te creëren, in plaats van inherente bovennatuurlijke krachten.
In de originele roman van Mary Shelley zijn de capaciteiten van het wezen grotendeels afgeleid van zijn fysieke bekwaamheid en de vaardigheden die hij leert door observatie en interactie met de wereld.
Het is van cruciaal belang om onderscheid te maken tussen de capaciteiten van het wezen, die vaak worden afgeschilderd als verbeterd maar uiteindelijk verklaarbaar door wetenschappelijke creatie, en bovennatuurlijke krachten die doorgaans worden geassocieerd met magische of goddelijke oorsprong.