Frankenstein onderzoekt diepgaand levensdualiteiten:
Victor's ambitie creëert een wezen dat hij verwerpt, wat de spanning vertegenwoordigt tussen wetenschappelijke overmoed en oncontroleerbare gevolgen.
Het wezen begint zachtmoedig maar wordt wraakzuchtig na maatschappelijke verwerping, wat laat zien hoe omgeving aangeboren goedheid corrupt.
Victor's poging natuurlijke grenzen te overwinnen leidt tot tragedie, wat de noodzaak benadrukt natuurlijke limieten te respecteren.
Settings versterken dualiteit: serene Zwitserse Alpen vs. harde Arctische gebieden spiegelen Victor en het wezen's tegenovergestelde natuur. Hun oneindige jacht symboliseert interne menselijke conflict.
Shelley weeft deze dualiteiten meesterlijk om te commenteren op de menselijke conditie.