In Griekse literatuur is een foil een personage dat contrastert met een ander om de kwaliteiten van de laatste te benadrukken of conflict te creëren. In Sophocles' Antigone fungeert Ismene als foil voor haar zuster Antigone, biedend een contrasterend perspectief dat Antigone's kracht, vastberadenheid en plichtsgevoel benadrukt.
Ismene man Antigone om Creon's edict te gehoorzamen dat de begrafenis van Polyneices verbiedt, veiligheid boven principes stellend. Antigone daarentegen riskiert willens de dood om haar broer te eren en goddelijke wet te handhaven.
Ismene vertegenwoordigt naleving van maatschappelijke normen en vrees voor publieke mening. Antigone belichaamt individualisme, persoonlijke morele overtuiging boven sociale verwachtingen stellend.
Ismene buigt voor gezag en vermijdt confrontatie. Antigone claimt moedig haar overtuigingen en staat alleen tegen de koning.
Ismene's handelingen worden gedreven door vrees voor straf en familieschaamte. Antigone gemotiveerd door een heilige plicht begrafenisriten uit te voeren, ongeacht persoonlijke prijs.
Door deze foil versterkt Sophocles Antigone's tragische heroïsme – haar onwrikbare plichtsgevoel, onoverwinnelijke geest en bereidheid tirannie te weerstaan voor hogere wet.