Veel lezers voelen mededogen voor Antigone, een jonge vrouw die streeft naar wat ze goed vindt ondanks staatswet. Ze wordt ook gezien als slachtoffer gevangen tussen goddelijke wet en menselijke wet.
Antigone verdient ontzag voor haar moed, kracht, en vastberadenheid. Ze riskiert haar leven om haar broer te begraven, zich vol bewust van de straf.
Sommigen zien Antigone als tragische figuur wiens hamartia (tragisch gebrek) overmatige trots en onschrikkelijk geloof in haar eigen gerechtigheid is, wat tot haar ondergang leidt.
Antigone ontketent discussie: critici stellen dat ze koppig en zelfgerecht is, terwijl anderen haar zien als slachtoffer van een patriarchale samenleving die mannen boven vrouwen privilegieert.