Oedipus vertoont rationalistische tendensen in zijn aanpak van de pest in Thebe:
Hij ziet de pest als gevolg van een vergrijp tegen de goden, overtuigd dat identificatie en straf van de schuldige het oplost.
Hij verzamelt informatie uit bronnen als Teiresias en de Korinthische herder, verhoort getuigen om een logische keten van gebeurtenissen te vestigen.
Hij zet bewijs logisch samen – bijvoorbeeld deduceert hij dat Laius op een kruispunt werd gedood, gebaseerd op zijn eigen ontmoeting daar.
Toch is zijn rationalisme beperkt en foutief. Geobsedeerd door de voorspelling te vervullen, faalt hij in het overwegen van alternatieve interpretaties, wat leidt tot zijn tragische ontdekking dat hij zelf de voorspelling vervulde die hij probeerde te ontlopen. Dit benadrukt de complexiteit en grenzen van rationaliteit in menselijke aangelegenheden.