De ironie ligt in geslachtsrol-subversie. In oud-Griekenland waren vrouwen beperkt tot domestieke verzorging. Antigone toont moederlijke toewijding (Polynices begraven) maar in de publieke, politieke sfeer – Koning Creon trotseerend, staatswet uitdagend, morele agency claimend voorbehouden aan mannen. Ze bezet een "mannelijke" rol (heldendaden) terwijl ze "vrouwelijke" zorg belichaamt, wat de tijd's rigide geslachtsgrenzen blootlegt.