Arts >> Kunst en entertainment >  >> Magie >> Illusies

Haemon's liefde voor Antigone: De zoon die zijn bruid koos boven zijn vader

In Sophocles' Antigone is Haemon – Creon's zoon, Antigone's verloofde – het morele zwaartepunt van het stuk. Zijn liefde voor Antigone is geen subplot; het is de menselijke prijs van Creon's rigiditeit vlees en bloed geworden.

De boog

  1. Toewijding: "Ik hou van haar, vader. Ik hou van haar meer dan woorden kunnen zeggen. Zij is mijn leven, mijn ziel, mijn alles."
  2. Gerationale smeekbede: "Luister naar me. Zij is onschuldig. Spaar haar leven." Hij argumenteert vanuit burgelijke wijsheid: de stad rouwt om haar; de goden gunnen haar.
  3. Ultimatum: "Als zij sterft, sterf ik ook. Ik kan niet leven zonder haar." Geen melodrama – feitverklaring.
  4. Actie: Creon weigert. Haemon probeert Creon te doden, mislukt, valt op eigen zwaard naast Antigone's lijk.

Wat Haemon vertegenwoordigt

Sleutelcitatens

Haemon overleeft niet – maar hij wint het argument. Creon leeft om zoon, nicht, vrouw te begraven. Het stuk's eindbeeld: een koning alleen met zijn gelijk.

Illusies

Related Categories