Dit is waar ze naar op zoek zijn:
* Ontwikkeling van dieptewaarneming: De visuele klif helpt bepalen op welke leeftijd baby's het vermogen ontwikkelen om diepte waar te nemen. Dit wordt gedaan door te observeren of ze aarzelen om over de schijnbare drop-off te kruipen.
* Invloed van ervaring: Onderzoekers kunnen de omgeving manipuleren om te zien of ervaring de dieptewaarneming beïnvloedt. Ze zouden bijvoorbeeld kunnen observeren of baby's die meer kruipervaring hebben, de visuele klif waarschijnlijk zullen vermijden.
* Rol van signalen: De visuele klif helpt bij het isoleren van specifieke visuele signalen die bijdragen aan de dieptewaarneming, zoals textuurgradiënten, relatieve grootte en bewegingsparallax.
* Vergelijkingen tussen soorten: De visuele klif is gebruikt om de dieptewaarneming bij een verscheidenheid aan soorten te bestuderen, waardoor vergelijkingen tussen verschillende dieren mogelijk zijn.
Hoe het werkt:
De visuele klif is een eenvoudig apparaat dat bestaat uit een platform met een helder glazen oppervlak. De helft van het platform bevindt zich boven een stevig oppervlak, terwijl de andere helft zich boven een steile helling bevindt, die bedekt is met een schaakbordpatroon dat de illusie van een klif creëert.
Hier zijn enkele belangrijke bevindingen uit visueel klifonderzoek:
* Baby's vanaf 6 maanden vertonen aarzeling aan de rand van de visuele klif. Dit suggereert dat ze op deze leeftijd enige dieptewaarneming hebben ontwikkeld.
* Ervaring speelt een rol bij dieptewaarneming. Baby's die meer mogelijkheden hebben gekregen om te kruipen, zullen de visuele klif bijvoorbeeld eerder vermijden.
* Visuele signalen zijn belangrijk voor dieptewaarneming. Baby's zullen de visuele klif eerder vermijden als er meer visuele signalen aanwezig zijn, zoals een gestructureerd oppervlak of een bewegend object.
Het visuele klifexperiment is een waardevol hulpmiddel geweest om de ontwikkeling van dieptewaarneming en de rol van ervaring en visuele aanwijzingen in dit proces te begrijpen.