Jarenlang woedt de discussie over muziekcensuur. Muziekcensuur is het proces van het wettelijk reguleren van de muziekindustrie om kinderen te beschermen tegen onpasselijke boodschappen. Het genre dat de meeste oproepen tot censuur ontvangt, is het gangsta rap-genre. Gangsta rap is bekend om zijn expliciete en gewelddadige taal; echter, veel mensen vragen zich af of het censureren van de muziek de juiste actie is.
Veel mensen geloven dat censuur van muziek de eerste amendementsrechten van artiesten op vrije meningsuiting schendt, en er zijn veel zorgen over overheidsbetrokkenheid in de muziekindustrie. De gangsta rap-industrie zelf is ten gunste van zelfregulering in plaats van overheidsregulering. Aan de andere kant geloven mensen die voor censuur zijn dat de industrie zich niet zal zelfreguleren en dat de overheid nodig is om de reguleering te doen.
Mensen die voor censuur van gangsta rap zijn, geloven dat wanneer jonge kinderen en volwassenen naar gewelddadige muziek luisteren, ze geneigd zijn gewelddadig gedrag te vertonen. Ze vinden dat als de muziek gecensureerd wordt, ouders de muziek niet voor kinderen zullen kopen, en geweldscijfers zullen dalen. Mensen die tegen censuur zijn, argumenteren dat er nooit bewijs of onderzoek is gedaan dat suggereert dat gewelddadige muziek gewelddadig gedrag veroorzaakt.
De meerderheid van gangsta rappers is Afro-Amerikaans. Wanneer dit type muziek gecensureerd wordt, neemt het risico toe om de spanning tussen rassen te vergroten. Artiesten in het gangsta rap-genre voelen zich gericht vanwege hun ras. Mensen die voor censuur zijn, argumenteren dat het niets met ras te maken heeft en alles met het beschermen van jonge kinderen.
Veel muzikale artiesten voelen dat hun muziek een uiting is van hun diepste gedachten. Vaak kunnen deze gedachten verkeerd geïnterpreteerd worden door luisteraars – vooral luisteraars die de uiting niet begrijpen. Voor sommigen kan wat klinkt als een gewelddadig nummer eigenlijk een protestlied zijn tegen een bepaald idee of actie. Veel gangsta rap-nummers spreken eigenlijk jongeren aan over wat ze dagelijks ervaren. Artiesten die tegen censuur zijn, geloven dat wanneer muziek gecensureerd wordt, hun uiting en creativiteit ook gecensureerd wordt.