Een instrumentaal solo in een nummer kan hooguit expressief zijn, zelfs zonder woorden. Een manier om solo's te construeren is om verschillende schalen te gebruiken die passen bij de akkoordstructuur van het nummer. Het kost voorbereiding en oefening, maar zodra je die schalen onder controle hebt, kan soloën een geweldige muzikale ervaring zijn.
Oefen een grote verscheidenheid aan schalen en leer ze grondig. Meeste populaire nummers houden zich aan traditionele majore en mineure toonladders, dus die zijn best om mee te beginnen. Meer complexe muziek zoals jazz neigt er niet toe om in één toonladder te blijven, dus je hebt andere soorten schalen klaar nodig.
Bepaal de toonladder van het nummer. Veel nummers beginnen op de grondtoon van de toonladder waarin ze zijn. Als het nummer begint op G, is het waarschijnlijk in G-groot of G-klein. Mineure toonladders hebben een "donkerder" geluid dan majore door een gemollerde derde en zeste in de schaal.
Leer het nummer. Dit stelt je in staat om een geschikte plek voor een solo te vinden. Populaire plekken zijn herhalingen van de couplet en refrein, of op de "bridge", een sectie nieuw materiaal die contrasteert met couplet en refrein.
Bepaal welke schaal het beste zou werken. Als het nummer op G begint en een donker geluid heeft, wil je waarschijnlijk solo spelen met een van de twee G-mineure schalen. Als het in G is en een lichter geluid heeft, wil je waarschijnlijk de G-grote schaal gebruiken.
Probeer het nummer opnieuw met verschillende schalen. Afhankelijk van hoe het nummer werkt binnen zijn toonladder, kan een modale schaal van toepassing zijn. Ook, populaire nummers die in mineure toonladders opereren, neigen ertoe of de bluesschaal of de pentatonische mineure schaal voor solo's te gebruiken. Deze twee schalen zijn harmonisch vergelijkbaar.