BoA Kwon is een Zuid-Koreaanse zangeres, beter bekend onder haar artiestennaam BoA. In haar vroege jaren was ze bekend als dancepop-zangeres, maar ze heeft geleidelijk geëxperimenteerd met verschillende stijlen zoals rock-dance, zwaarder R&B en electro-pop. Naast commercieel succes in Zuid-Korea en Japan is ze ook populair in China, Hongkong, Singapore en Taiwan. Ze hoopt haar populariteit uit te breiden naar wereldwijde markten, waaronder de Verenigde Staten.
Geboren op 5 november 1986 in Zuid-Korea, BoA Kwon (Kwon Boa) is afkomstig uit Kyungkido Goorisi. Ze is 1,63 m en weegt 45 kg. Haar gezin bestaat uit ouders, twee oudere broers, een zus en haar kat Sarah. BoA is moedertaalspreker Koreaans, spreekt ook Japans, conversationeel Engels, en heeft nummers opgesproken in Mandarin. Haar favoriete film is Men in Black II. Ze houdt van Winnie the Pooh, bubble tea en het nummer 'Hot in Here' van Nelly en The Neptunes. Haar levensmotto: 'Hard werken naar je doelen.' Ze is katholiek. BoA Kwon wordt ook gespeld als BoA Kwon, kwonboa, Gwon Bo-a en Gwon Boa.
Op 11-jarige leeftijd begeleidde BoA haar oudere broer naar een talentenzoektocht van SM Entertainment. De scouts vielen echter op haar en booden een contract aan. SM wilde een ster die Korea's prestige in het buitenland zou verspreiden. Het Japanse idol-groep SPEED stuurde meisjes van ongeveer 15 jaar, dus SM wilde iemand van vergelijkbare leeftijd. BoA's ouders bezwaarden aanvankelijk tegen het uithalen uit school voor haar entertainmentcarrière – ze was een uitstekende leerling en haar ouders wilden dat ze doorging met studeren. Maar ze overtuigde hen en SM van haar rauwe talent en passie voor zingen. Na toestemming van haar ouders doorliep BoA twee jaar training in zang, dans, Engels en Japans.
Op 25 augustus 2000, op 13-jarige leeftijd, bracht BoA haar debuutalbum ID; Peace B uit. Het album bereikte matig succes, bereikte de top 10 van de Zuid-Koreaanse charts. In 2001 bracht ze een mini-album Don't Start Now uit voordat ze een pauze nam om zich op de Japanse markt te richten. BoA optrad in de Tokiotse discoclub Velfarre voordat ze een Japanse versie van de single 'ID; Peace B' uitbracht in 2001. Vervolgens volgden 'Amazing Kiss', 'Konichiwa Tsutawaru' en 'Listen to My Heart'. Na 11 september 2001 bracht ze de chariteitssingle 'The Meaning of Peace' uit. BoA's debuut-Japans album kwam uit op 13 maart 2002 en werd het eerste album van een Koreaanse zangeres dat de Oricon-charts toppte.
De jaren 2003 tot 2005 waren een periode van verhoogd commercieel succes en veranderende stijl. Haar vroege muziek had een schattige, jeugdige stijl, maar naarmate ze door haar puberteit ging, nam ze een meer sexy en voluptueuze aanpak. Het was ook een periode van voortgezette expansie in Japanse en Mandarijn-Chinese markten. BoA's Japanse album Valenti (2003) leidde tot haar eerste Japanse concerttour. Haar 2004-album Love & Honesty was een stijlverandering met rock-dance en zwaarder R&B. Haar 2005-compilatie Best of SoulMy Name was BoA's eerste stap in Chinees-sprekende markten.
2006 tot 2008 waren een periode van voortgezette stylistische evolutie. Terwijl vroege albums meer urban pop/opbeat dance waren, experimenteerde ze geleidelijk met rock-dance, zwaarder R&B en ballades. In 2007 begon ze haar eigen computer te gebruiken om nummers te componeren, en in 2008 begon electro-pop haar te beïnvloeden. In deze jaren richtte BoA zich voornamelijk op Japanse markten. Haar 2006-single 'Nanairo no Ashita: Brand New Beat / Your Color' werd gefeatured in de Xbox 360-game 'Ninety-Nine Nights'. BoA's 2007-album Made in Twenty vertegenwoordigde haar overgang tot een meer volwassen artiest en haar 2008-album The Face toonde haar meer controle over haar muziek.
Op 21 oktober 2008 maakte BoA haar Amerikaanse debuut met de single 'Eat You Up', die succesvol was op online muziekcharts, later een nr. 1 break-out single op de Hot Dance Club Play Chart. Ze voerde het later live op op YouTube's Tokyo Live Concert, New York City en Anaheim, Californië. Op 17 maart 2009 bracht BoA een zelftitelled Engels album uit, later headlinde ze op San Francisco's Pride Festival. Ze verschijnt ook op Japanse zangeres Crystal Kay's single 'Girlfriend', gefeatured op de Japanse versie van 'He's Just Not That Into You'.
BoA's favoriete muzikanten zijn Michael Jackson, Janet Jackson, Justin Timberlake, Nelly, Britney Spears, Brian McKnight, Pink en Jay-Z, evenals Whitney Houston, Jodeci, Kim Hyun Jung, Kim Johan en Seo Taiji. BoA's vroege albums zoals 'ID; Peace B' hebben meer urban dancepop-stijl, terwijl 'Love and Honesty' zwaarder R&B-tunes bevat. Haar wens om een meer volwassen artiest te worden kreeg een gemengde ontvangst. 'My Name' in 2004 was minder populair dan eerdere albums – veel fans bevorzugten haar jeugdigere stijl. Paradoxaal genoeg werd BoA ook gekritiseerd als een 'gemaakte' popster. In tegenstelling tot veel artiesten is BoA niet bekend als singer-songwriter; de meeste van haar nummers worden door haar team geschreven. Maar BoA bezwaart niet en stelt dat SM Entertainment de omstandigheden en voorwaarden voor haar succes heeft gecreëerd.