Er zijn speciale regels voor Amerikaanse auteursrechten op muziek, hoewel de wet in essentie de rechten beschermt van een songwriter om te profiteren van zijn werk en een uitvoerder om te profiteren van haar opname. Als je band een populair nummer wilt covern in je volgende opnamesessie of je wilt een nummer van een popster spelen voor meer dan persoonlijk gebruik, biedt auteursrecht duidelijke manieren om je artistieke doelen te bereiken.
Om een nummer op te nemen geschreven door, zeg, Bruce Springsteen, heb je een mechanische licentie nodig. De licentie is in essentie Springsteens toestemming om een nummer dat hij schreef op te nemen als je hem een fee betaalt. Simpel genoeg, maar de Boss neemt je niet op.
De Amerikaanse Copyright Act biedt ook de optie van een verplichte mechanische licentie, waarmee iedereen een commercieel uitgegeven nummer mag opnemen en kopieën mag verkopen zolang fees worden betaald aan de copyrighthouder – de songwriter of wie de schrijver de rechten heeft toegewezen.
Het Copyright Office stelt de tarieven. In 2009 waren de tarieven voor mechanische en verplichte mechanische licenties 9,1 cent per kopie voor nummers van vijf minuten of korter, en 1,75 cent per minuut per kopie voor nummers langer dan vijf minuten, hoewel een platenmaatschappij een ander tarief kan onderhandelen. Een zevenminutennummer vereist royaltybetalingen van $0,1225 per kopie, of op cd of als permanente download. Als je 1.000 kopieën maakt, verschuldig je de copyrighthouder $122,50.
Als je een deel van een nummer wilt gebruiken als beltoon, is het 24 cent per download zoals vastgesteld door het Copyright Office. Deze tarieven worden periodiek bijgewerkt, dus check de website van het Copyright Office voor de actuele cijfers.
Als je band een commercieel uitgegeven nummer live speelt, is de copyrighthouder een royalty verschuldigd. Maar de club waar je speelt heeft een uitvoeringsrechtenlicentie nodig voor de publieke uitvoering, niet de band.
De copyrighthouder ontvangt ook compensatie als een radiostation je versie speelt, maar de uitvoerder krijgt geen cent van het station. Digitale opnames die via internet worden afgespeeld, vereisen wel betalingen aan de uitvoerders.
Songschrijvers en uitgevers onderhandelen geen aparte licenties voor radiostations, café's of andere venues. Joy Butler, auteur van 'The Musician's Guide through the Legal Jungle', legt uit dat ze 'affilieren met uitvoeringsrechtenorganisaties'. In de VS zijn dat ASCAP, BMI en SESAC. SESAC stond oorspronkelijk voor Society of European Stage Authors & Composers (jaren '30), maar gaat nu alleen nog bij de acroniem.
'De organisaties onderhandelen vaak blanket-licenties met radiostations, televisienetwerken en restaurants die hen toestaan elk nummer uit de catalogus van de uitgevende organisatie uit te voeren', aldus Butler.
Uitbetalingen worden berekend op basis van steekproeven gedurende een jaar en geëxtrapoleerd om te bepalen hoe vaak een nummer werd gespeeld of uitgevoerd. Inkomsten zijn gebaseerd op de geschatte frequentie van uitvoering per nummer. BMI vereist van radiostations onder haar licentie een log bij te houden van drie dagen van elk gespeeld nummer, 'met verschillende stations die elke dag van het jaar dekken'.
Een indie-filmproducent die een hit-opname van een nummer voor een soundtrack wil gebruiken, moet onderhandelen met de copyrighthouder van de opname, meestal de uitvoerende artiest of het platenlabel. De Copyright Act vereist een synchronisatielicentie voor elke muzikale opname die met visuele beelden wordt gebruikt, zoals film, reclame, video, webvideo of andere audiovisuele producties. Er zijn geen vastgestelde tarieven. Als het een populaire opname is en centraal in een grote film, kunnen de kosten makkelijk vijf cijfers bereiken.
Om een deel van een nummer te gebruiken in een programma of podcast als onderdeel van een muziekrecensie, is geen licentie vereist. Dit valt onder het Fair Use-doctrine van auteursrecht dat toestaat dat uittreksels van een werk worden opgenomen voor editoriële doeleinden. Er is geen regulering over hoeveel te veel is voordat het auteursrechteninbreuk wordt, maar het is het beste om het kort te houden.