Giuseppe Verdi (1813-1901) is een invloedrijk Italiaans componist van opera's. Populaire werken als 'Ernani' en 'Rigoletto' trokken vergelijkingen met zijn tijdgenoot Richard Wagner, een Duitser.
Geboren in 1813 in Le Roncole als zoon van een herbergier (zijn vader) en een spinner, schreef Verdi als jongen muziek op een spinnet en ontving basistraining van een lokale meester, Ferdinando Provesi. Hij verhuisde naar Milaan, maar was te oud om te studeren aan het Conservatorium. In plaats daarvan studeerde hij met cembalist Vincenzo Lavigna en bezocht opera's in Milaan. Zijn connecties met de aristocratie in Milaan leidden tot composities voor het theater.
Verdi's eerste opera, 'Oberto, Conte di San Bonifacio', werd in 1839 opgevoerd, wat leidde tot een contract met grote impresario Bartolomeo Merelli voor nog twee opera's. De eerste, 'Un giorno di regno' (1840), was een flop. Die pijnlijke periode omvatte huurproblemen, een aanval van angina en de dood van zijn vrouw Margherita Barezzi. Verdi wilde stoppen met componeren, maar Merelli dwong hem door te gaan, wat leidde tot Verdi's eerste succes, 'Nabucco', in 1842.
Na 'Nabucco' kreeg Verdi internationale erkenning met de hit-opera 'Ernani', gebaseerd op Victor Hugo's 'Hernani'. Vervolgens volgden talloze hits als 'Rigoletto', 'Il trovatore' en 'La Traviata' in de vroege jaren '50, wat Verdi vestigde als een van de grote levende operacomponisten.
Verdi schreef door hit-opera's als 'Otello', gebaseerd op Shakespeare's 'Othello' en door sommigen beschouwd als Verdi's beste opera, die in 1887 in première ging met een libretto van medecomponist Arrigo Boito. Verdi's laatste opera 'Falstaff' (gebaseerd op Shakespeare's 'The Merry Wives of Windsor') had première in 1893, zijn eerste komédie na de gefaalde 'Un giorno di regno' meer dan 50 jaar eerder. Verdi stopte niet met componeren na 'Falstaff', hij schreef nog verschillende geistelijke werken voor zijn dood in 1901.
Hoewel Verdi immens populair was in zijn tijd, kritiseerden veel theatermecenen en critici – gewend aan traditionele operaconventies van historische en mythologische figuren – Verdi voor zijn gebruik van lagere klasse personages zoals zigeuners in zijn opera's.
Grote delen van zijn carrière besteedde Verdi weinig aandacht aan libretto's, vaak melodramatische stukken met simplistische karakterisatie en moraliteit kiessend. Toch kan de populariteit van zijn werk worden toegeschreven aan de kwaliteit van de muziek die hij voor deze libretto's schreef.
Verdi en Wagner werden beiden gekritiseerd voor het zangstijl in hun opera's, met beschuldigingen dat hun zangers niet zongen, maar bulderden. Desondanks waren de twee componisten geen vrienden en ontmoetten elkaar nooit.
Naarmate Verdi's stukken epischer werden, kreeg hij steeds meer kritiek voor het namaken van Wagners stijl, ondanks zijn afkeer van het symfonische element in Wagners muziek. Als reactie stelde Verdi dat geen Italiaans componist zou moeten schrijven als een Duitse componist.