Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Bands & artiesten

Hoe je drums speelt als John Bonham

Weinige rockdrummers laten een indrukwekkendere voetafdruk achter dan Led Zeppelin's dryvende kracht, John Henry "Bonzo" Bonham, wiens eenzinnige dexteriteit nieuwe standaarden stelde voor generaties. Die resultaten bereiken vereist een ongewone combinatie van brute kracht, finesse en groove, terwijl je zorgvuldig overweegt wat het nummer vereist. Een beetje uithoudingsvermogen zal ook een lange weg gaan, zeker voor diegenen die hopen de glorie van 30- tot 40-minutensolo's te evenaren die de grenzen van rockmuziek herdefinieerden.

Benodigdheden

Instructies

Kracht is maar half het gevecht

  1. Gewend raak aan het gebruik van je rechtervoet en rechterhand om snelle triolen te spelen, wat Bonham's handelsmerk is – gebruikt op talloze Led Zeppelin-klassiekers, zoals "Good Times Bad Times", de dryvende opening van Led Zeppelin's eerste album. Oefen langzaam op tot je de juiste snelheid bereikt. Besef ook dat brute kracht half het gevecht is. De knipoog is het meesteren van de dexteriteit en controle die ook Bonham's werk in Led Zeppelin kenmerkte.

  2. Leid drumbreaks met je rechterhand. Houd je linkerhand "ghost" strokes spelen – korte, ondertone noten – op de snaredrum. Voor een voorbeeld van deze benadering, luister zorgvuldig naar Bonham's werk op "Fool In The Rain", opgebouwd rond een half-shuffle – een van de meest herkenbare drumgrooves. De ghost strokes voegen een gevoel van vloeiendheid en beweging toe aan het nummer.

  3. Weersta de drang om elke cymbal op stage te bespatten. Vaak vergeleken met cymbal-gekke drummers als The Who's Keith Moon, had Bonham een andere voorkeur. "Ik ben nooit in het gebruiken van te veel cymbals geweest. Ik gebruik ze om in een solo te crashen en er weer uit, maar basislijk verkies ik het echte drumgeluid," zei Bonham, in een citaat op Alex Reisner's fansite (zie Resources). Bonham's frequente gebruik van zijn handen voor klassieke solo's als "Moby Dick" lijkt zijn punt te onderschrijven.

  4. Bouw ritmische spanning op door de achtste nooten op je hi-hat iets achter je snare en basdrum te houden. Deze benadering helpt om meer gewicht en kracht te geven aan de grooves die je probeert te creëren. Spanning en oplossing is een kritisch deel van Led Zeppelin's beste muziek, met name op epische nummers als "Achilles' Last Stand". Zonder dit basisprincipe te begrijpen, kunnen je optredens vuur en passie missen.

Houd de beat in gedachten

  1. Houd altijd de beat in gedachten. Een zorgvuldige luister naar Bonham's stijl onthult hem als stevig geworteld in de klassieke soul-funk grooves van Motown en Stax, alsook de felzwaaiende stijl van jazzgrooten als Gene Krupa en Buddy Rich. Wat Bonham uniek maakt, is zijn aanpassing van die luisterstijlen in zware benchmarks van Led Zeppelin's stijl, zoals "Whole Lotta Love", of "Immigrant Song" (zie Resources).

  2. Speel alleen wat het nummer vereist. Hoewel terecht gevierd om zijn kracht en brutaliteit, krijgt Bonham's teruggetrokken kant – te horen op sleutelnummers als "Bron-Y-Aur Stomp" – minder aandacht, maar is net zo relevant als prestaties op drumsolo's als "Moby Dick". Luister zorgvuldig naar de diverse studio-albums en live-opnames die bestaan, om te bepalen welke benadering het beste voor elk nummer werkt.

  3. Maak ongewone maatsoorten je zaak om te meesteren, aangezien Led Zeppelin nooit weg liep voor ze. Een voorbeeld is het 1975-epos "Kashmir", dat een zwevende 3/4-groove balanceert tegen de meer basale 4/4-tempo die Bonham het grootste deel van het nummer aanhoudt. Andere voorbeelden zijn de 9/8-feel van "The Crunge", Led Zeppelin's eigen soul-funk-huldiging, en "The Ocean", dat twee maten 4/4-tijd balanceert, gevolgd door één maat 7/8-tijd. Net als met Bonham's handtekening-triolen, oefen langzaam tot je de basis onder de knie hebt.

Bands & artiesten

Related Categories