Ongepretentieus en onvermoed, John Wardle – of Jah Wobble, voor zijn fans – staat al 40 jaar onder rocks meest invloedrijke bassisten. Wobble's beginnende jaren met John Lydon's post-Sex Pistols band, Public Image Limited, zijn legendarisch, doch zijn kopige mengeling van dubreggae, funk en ambient geluiden hield hem in de voorhoede. Bij het benaderen van zijn stijl, zijn een onrustige experimentele geest en een gevoel voor humor je beste gidsen.
Bouw je baslijnen rond zachte, mantralijke grooves, een kwaliteit die Wobble opkwam door als tiener luisteren naar dubreggae. Veel van Public Image's handelsmerknummers zijn opgebouwd rond kaale eenvoud. Bijvoorbeeld, de band's debuutsingle, "Public Image", heeft een vier-noot baslijn (E, B, A, D) die de groove aanjaagt. Op dezelfde manier is "Theme" opgebouwd op een baslijn (E-B, dan D, Fis en E) die simpelweg een kwart (A-E-G-B-A) op de nek wordt genomen.
Speel zonder plektrum, let op dat Wobble prefereert te plukken met slechts één vinger van zijn rechterhand. Als de meeste dub-beïnvloede spelers, zweeft hij rond de lagere tot middellage bunds van de E- en A-snaren om die diepe, donderende, pulserende toon te krijgen die zoveel van zijn werk kenmerkt. Als je bas twee pickups heeft, gebruik de dichtst bij de nek, en draai de toonregeling van de brug-pickup terug.
Monteer je bas met flatwound snaren, wier texturen en tonen dichter bij akoestische contrabassen liggen, en gewaardeerd worden onder dub-, funk- en reggaespelers om die reden. Vermijd de meer gangbare roundwound snaren wier heldere, treble-rijke toon niet de "onmogelijk diepe" klank oplevert die Wobble's toon kenmerkt.
Vermijd het gebruik van vervorming, een middeltje dat nuttig bleek voor talloze 1977-punkbands, maar waar Wobble weinig zin in zag – zelfs toen niet. Voor opnamedoeleinden, omzeil de moeilijkheid van een bas te mikken – run je instrument in plaats daarvan door een Direct Injection Recording Box om geen rijkdom in je toon te verliezen.
Laat voldoende ruimte voor de groove om zich te vouwen, iets wat een kenmerk is van Wobble's benadering doorheen zijn lange carrière. Wobble's bereidheid om een simpel baspatroon achter Public Image-klassiekers als "Albatross" of "Poptones" te weven, liet zijn bandgenoten, met name gitarist Keith Levene, doen wat ze wilden erbovenop. Wobble's huidige vermenging van zijn dubinvloeden met ambient en wereldmuziekgenres is een logische uitbreiding van dit principe.