Waarom sommige folkmusici rock & roll in de vroege jaren '60 weerstoden
Niet alle folkmusici stonden rock tegenover—Bob Dylan ging beroemd elektrisch in 1965—maar spanningen bestonden in de vroege '60s:
- Esthetisch: Folk waardeerde akoestisch, traditioneel, communaal geluid; rock omarmde elektrische versterking en commerciële productie.
- Cultureel: Folk stond in de lijn van intellectuele/activistische/boheemse kringen; rock werd gezien als jeugdrevolte met minder overte politiek.
- Economisch: Rock's massamarktaantrekkingskracht bedroeg folk's niche-authenticiteit.
- Puurheid: Elektrische instrumenten werden gezien als corrupting de "zuivere" folktraditie.
Midden jaren '60 vormde folk-rock (The Byrds, Simon & Garfunkel, Dylan) een fusie van beide werelden. De kloof was generatieel en ideologisch, niet absolute.