Russell Tyrone Jones, bekend aan de wereld als Ol' Dirty Bastard (ODB), was de wilde kaart van de Wu-Tang Clan—en de een die de deur afklopte voor zijn broers om solo major-deals te scoren.
In 1995, terwijl de Clan nog grotendeels als collectief onder Loud/RCA operde, tekende ODB een solodeal met Elektra Records. Hij werd de eerste Wu-Tang-lid om een solo major-labelcontract te teknen. Zijn debuutalbum, Return to the 36 Chambers: The Dirty Version, debuteerde op #12 in de Billboard 200 en verkocht uiteindelijk meer dan een miljoen exemplaren, bewijzend dat de Clan's ruwe, onconventionele geluid commerciële poten had.
ODB's succes gaf het label vertrouwen. Spoedig daarna volgden medelijden met hun eigen solodeals: Method Man (Def Jam), Raekwon (Loud), Ghostface Killah (Razor Sharp/Epic), GZA (Geffen), en anderen. Het Wu-Tang-rijk breidde uit van een groepsdeal naar een multi-label-conglomeraat.
Naast het zakelijke, maakte ODB's eccentrische persoonlijkheid, gesleurde flow-levering en ongefilleerde authenticiteit hem een iconische, invloedrijke figuur in hip-hop. Ondanks persoonlijke worstelingen en zijn tragische dood in 2004, duurt zijn nalatenschap voort als voorloper voor kunstenaarsonafhankelijkheid en major-label-herkenning van ruwe, ongenuanceerd hip-hop-talent.