Een goud wiegel is een door mensen aangedreven apparaat gebruikt in placer mijnbouw om goud van zand en grind te scheiden. Wijd gebruikt tijdens 19e-eeuwse goudkoorts, vereiste het minder water dan een sluice box en kon door één of twee mensen bediend worden.
Typisch houten, lijkt op een open doos op gebogen wiegels (als een wieg), 90–120 cm lang, 30–60 cm breed. De bodem houdt een verwijderbaar metalen scherm of geperforeerde plaat. Riffels of mat kunnen de vloer bekleden om goud te vangen.
De wiegel verwerkt volume sneller dan een pan alleen, maar finale scheiding wordt meestal met een pan gedaan om de fijnste deeltjes te isoleren.
Eenvoudig, draagbaar, en water-efficiënt—de wiegel was het werkpaard van de kleinschalige mijnwerker.