Een duidelijk voorbeeld van vooruitverwijzing in "The Adventure of the Speckled Band" is de beschrijving van Dr. Roylotts "eigenzinnige schril, doorweekende schreeuw" wanneer hij in razernij is.
Deze schreeuw wordt herhaaldelijk genoemd – eerst wanneer Holmes/Watson Dr. Roylott ontmoeten, opnieuw wanneer Helen Stoner de gebeurtenissen voor haar zusters dood beschrijft. Deze herhaling verwijst naar de cruciale klimakterische rol, waar het Helen waarschuwt en Holmes een vitale aanwijzing geeft.
De schreeuw wordt geassocieerd met gevaar/geweld, wat uiteindelijke leidt Holmes tot de deductie dat het niet bloot toorn is maar een signaal aan de dodelijke "speckled band" – de slang.
Deze vooruitverwijzing creëert spanning en laat lezers de rol van de schreeuw in de ontvouwende gebeurtenissen anticiperen.