Elke tak van de Amerikaanse strijdkrachten heeft een eigen officieel lied, onderdeel van haar erfgoed en een hymne om achter te staan. Bij een concert worden deze liederen in een specifieke volgorde gespeeld, zoals voorgeschreven door het Departement van Defensie. De precedentieregel is: Leger, Mariniers, Marine, Luchtmacht en Kustwacht. Een uitzondering is een 'service medley': dan mag de volgorde omgekeerd worden en eindig je met het legerlied. Als een tak niet vertegenwoordigd is, mag het lied overgeslagen worden.
"The Army Goes Rolling Along" werd in 1956 gecopyright en gaat terug op "The Caisson Song", een populair marcherend lied van het Amerikaanse Veldartilleriekorps uit WO I. Geschreven by Luitenant Edmund L. "Snitz" Gruber.
Volgens overlevering werd de eerste strofe van de "Marines' Hymn" geschreven door een officer tijdens de Mexicaanse Oorlog. Voor elke grote veldtocht wordt een nieuwe, onofficiële strofe toegevoegd. De melodie stampt waarschijnlijk uit een operette-aria uit "Geneviève de Brabant" van Jacques Offenbach. Het lied werd 1929 officieel hymne, maar pas 1991 kreeg het Korps het copyright.
Voetbal inspireerde het officiële marinelied "Anchors Aweigh". Luitenant Charles A. Zimmerman, marinemuziekmeester 1887-1916, en midshipman Alfred Hart Miles composten lied en tekst in 1906 om de menigte op te roeren als marslied. Opgedragen aan de Naval Academy klas van 1907, later officieel dienstlied.
"The U.S. Air Force" is het resultaat van een 1938 Liberty magazine-wedstrijd, gesponsord door het Army Air Corps. Geschreven door Robert Crawford, won het van 756 andere inzendingen. Toen het Army Air Corps in 1947 een afzonderlijke tak werd, veranderde de oorspronkelijke titel "The Army Air Corps" in "The U.S. Air Force".
Diverse geografie inspireerde "Semper Paratus" ("Altijd Klaar"). Kapitein Francis S. Van Boskerck schreef de tekst in 1922 in Savannah, Georgia, en de muziek vijf jaar later in Unalaska, Alaska.