De vraag blijft voorwerp van debat. Critici wijzen op nummers als "Black Sabbath" (een pact-met-de-duivel-verhaal) als bewijs voor antichristelijke of satanistische neigingen. Echter, de band ontkent dit consistent, en frameert dergelijke teksten als metaforische waarschuwingen tegen verleidelijkheid, niet als endorsements van het kwaad.
Tegenargumenten:
Uiteindelijk varieert de interpretatie. De eigen verklaringen van de band en de volledige catalogus wijzen op een complexe, vaak moralistische wereldbeeld in plaats van uitgesproken antichristelijkheid.