Een lopende baslijn (walking bass) is een herhalende muzikale figuur waarover geïmproviseerd kan worden. De baslijn gebruikt een vooraf vastgelegde akkoordvoortgang - een herkenbaar patroon waar de solist op kan anticiperen. Omdat de solist weet wat er komt, kan hij improviseren erbovenop. Kennis van akkoordsymbolen is vereist.
Creëer een ritme van twee maten. Elke ritme mag, maar benadruk de hoofdtoon door noten op de sterke tellen. Eerste tellen in elke maat = sterkst, dan derde, dan tweede. Vierde tellen = zwakst.
Creëer een melodie voor de baslijn. Typisch walking bass: uitsluitend stapsgewijs: daalt in één maat, stijgt in de andere. Volgorde maakt niet uit, mits consistent.
Herhaal de walking bass elke twee maten, maar verander de toonhoogtes met gelijke intervallen door de reeks. Voorbeeld: in G-majeur met G-A-B in je twee-maat patroon, wil je eerste noot D maken → verander de andere naar D-E-F♯. Geen chromatische transpositie, maar diatonisch op basis van toonsoorttekening. Als C♭ in de toonsoort zit, gebruik C♭.
Bepaal de akkoorden voor de walking bass. Je hoeft ze niet uit te schrijven, zet symbolen boven elke maat. Als baslijn op C begint: overweeg C, Am of F boven het deel (alleen bevatten C).
Schrijf je walking bass op papier. Controleer toonhoogtes op piano indien nodig.