Geboren midden in de Klassieke periode, was Wolfgang Amadeus Mozart een van de grootste composers van die tijd. Door de begeleiding van zijn vader werd hij snel een van de beroemdste kinderprodigies van Europa. Zijn muzikale geest absorbeerde wat er om hem heen gebeurde en gaf er snel zin aan. Joseph Haydn is verantwoordelijk voor het begin van de Klassieke muziekperiode, maar Mozart krijgt de eer voor zowel het verfijnen als het definiëren ervan.
Kies een autograaf partituur om te analyseren. Redacteuren maken vaak andere versies dan het originele muziekhandschrift. Deze praktijk van "vereenvoudigen" van de muziek leidt vaak tot verwarring voor de uitvoerder.
Let op de manier waarop ligaturen (slurs) in de partituur verschijnen. Historisch gezien duiden ligaturen aan dat de noten onder de ligatuur in legato-stil gespeeld moeten worden. Wanneer de ligatuur breekt, gebruik een sterkere articulatie om nadruk te leggen op niet-geligatureerde noten. Ligaturen geven zinnen aan. Als er een reeks korte ligaturen is en strijkers het deel spelen, interpreteer de ligaturen als boogaanwijzingen. Bij een uitgebreide ligatuur, speel legato en met een complete zin.
Identificeer de plekken in de muziek waar de dynamiek verandert. In klassieke muziek zijn er vaak piano- en forte-secties. Het is zeldzaam om klassieke muziek te vinden met mezzo-piano en mezzo-forte secties. Dynamiek geeft niet alleen een volumeverandering aan, maar ook een verandering van sectie en stemming.
Bepaal of er articulaties in de partituur staan. Als noten staccato zijn, speel ze met een ronde, volle klank en met scheiding tussen de noten. Als er een tenuto-teken is, speel de noten zwaar, alsof ze in de grond geduwd worden. Als er een accent is, speel de toon krachtig maar met mate.
Vermijd overdrevenheid in Mozarts muziek, die streeft naar balans, helderheid en gelijkmatigheid. Benadruk geen enkele noot overmatig. Bekijk elke noot in relatie tot het hele stuk. Als het stuk energiek is, moeten zelfs de zachtere secties hetzelfde energieniveau behouden.