Grote en kleine noten komen van grote en kleine schalen. Zonder de relatie tot een grote of kleine schaal zou het niet mogelijk zijn om te differentiëren tussen noten die groot en klein zijn. De kwaliteit van een noot is gebaseerd op zijn relatie tot de overtoonserie. De overtoonserie is een complex systeem van noten gebaseerd op een enkele fundamentele noot.
In de overtoonserie is er een fundamentele basnoot waarop alle andere toonhoogtes gebaseerd zijn. Wanneer een toonhoogte klinkt, klinken er verschillende andere toonhoogtes naast die fundamentele toonhoogte. De toonhoogtes die het dichtst bij de fundamentele toonhoogte klinken, zijn perfecte intervallen - die verder van de fundamentele verwijderd zijn, zijn grote en die nog verder weg zijn, zijn kleine toonhoogtes. In dit systeem is het eerste interval een octaaf, gevolgd door een reine kwint en een reine kwart. De serie gaat omhoog met een grote derde dan een kleine derde. De serie is complex maar het verklaart waarom we grote en kleine noten in een schaal hebben.
Een grote schaal bestaat uit halve toonstappen en hele toonstappen. De halve toonstappen heten kleine seconden en de hele toonstappen heten grote seconden. Twee halve toonstappen maken één hele toonstap. Het systeem van halve en hele toonstappen bestaat uit hele, hele, halve, hele, hele, hele en een halve toonstap tussen elk van de zeven schaaltrappen. Technisch gesehen zijn er geen kleine noten in een grote schaal aangezien de hele schaal bestaat uit grote noten die in de overtoonserie passen, maar er zijn kleine intervallen. Bijvoorbeeld, de afstand tussen de 1e schaaltrap en de 7e schaaltrap is een kleine zevende.
Er zijn drie vormen van een kleine schaal en dit is waar al onze kleine noten vandaan komen. De harmonische kleine schaal is een grote schaal met de 3de en 6de verlaagd. Dit betekent dat in een harmonische kleine schaal de 3de en 7e noten kleine noten zijn. Kleine noten zijn kleine noten omdat ze niet nauw verwant zijn aan de overtoonserie. Ze komen verder in de overtoonserie voor, wat de reden is waarom kleine toonarten zelden gebruikt werden in de Klassieke periode.
Er zijn vier typen akkoorden in klassieke muziek. Het grote akkoord voldoet aan de noten gevonden in de eerste octaaf en een half van de overtoonserie. Het kleine akkoord gebruikt noten uit de eerste twee octaven. De grondtoon van een klein akkoord en de 5de van het akkoord worden beschouwd als perfecte (grote) intervallen. De derde is een klein interval, dus de derde van elk klein akkoord is een kleine noot. In een verminderd akkoord, zijn de 3de en 5de kleine noten. Het overstijgende akkoord heeft geen kleine noten.