Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekbasis

Hoe je serialistische muziek schrijft

Klassiek serialisme begon met Arnold Schoenberg in de vroege jaren '20. Hoewel andere componisten methoden hadden geschreven die vergelijkbaar waren, was Schoenberg de eerste die een methode creëerde voor compositie met 12 tonen. Deze methode stimuleerde verschillende varianten van serialisme in de decennia daarna. De regels voor serialisme zijn duidelijk en simpel; je kunt er echter een leven lang bestuderen en deze compositiestijl nooit volledig meesteren.

Benodigdheden

Instructies

Een 12-toonmatrix creëren

  1. Creëer een rooster op je millimeterspapier van 12 bij 12 blokken.

  2. Rangschik de 12 toonhoogtes van de chromatische ladder in willekeurige volgorde bovenaan. Schrijf één toonhoogte per vakje in het rooster, zodat er in totaal 12 toonhoogtes in de bovenste rij staan. Vermijd toonhoogtes die wijzen op grote of kleine tonaliteiten. Bijvoorbeeld, de eerste drie noten mogen niet A C E zijn, want die tonen impliceren een kleine triade.

  3. Vul diagonaal naar beneden rechts de noot in voor elk vakje met de eerste toon van de rij uit stap 2. Als je noot in stap 2 een A was, dan heb je een lijn van 12 A's diagonaal van linksboven naar rechtsonder.

  4. Bepaal de transpositie van de tweede rij door de toon in de tweede kolom van de eerste rij te vergelijken met de toon van de tweede kolom in de tweede rij. Als er een B♭ in de tweede kolom van de eerste rij zit en een A in de tweede kolom van de tweede rij, dan moet je alle toonhoogtes in de tweede rij een kleine seconde transponeren.

  5. Transponeer elke rij verder. Als er een C in de derde kolom van de eerste rij zit en een A in de derde kolom van de derde rij, dan wordt elke noot een kleine derde naar beneden getransponeerd ten opzichte van de noten in de eerste rij.

  6. Voltooi het transpositieniveau van elke rij langs de boven- en linkerkant van de matrix. Bijvoorbeeld, als de eerste noot A is, is het transpositieniveau 9. Het nummeren van elke rij is handig om naar een specifiek deel van de rij te verwijzen. Bijvoorbeeld, om naar de eerste link-naar-rechts rij in de matrix te verwijzen, kun je het Prime 9 noemen om aan te geven dat A de eerste noot van de transpositie is en je de prime versie van de rij gebruikt. Er is een lijst met andere vormen van de rij in de bronnensectie van dit artikel. Nummeren van noten worden voltooid door te beginnen met C = 0 en chromatisch opwaarts te gaan. Bijvoorbeeld, C = 0, C♯/D♭ = 1, D = 2, D♯/E♭ = 3, enz.

  7. Kopieer de nummers van de bovenste rij naar de onderste rij en de linkerrij naar de rechterrij van de matrix om het nummersysteem te voltooien. We doen dit zodat elke rij een uniek nummer en identificator heeft, zoals Inversie 0 of Retrograde Inversie 0. Dit proces helpt bij de analyse van het stuk. Vergelijkbaar met tonale muziek waar de nadruk op akkoorden ligt, worden in 12-toon serialisme nummers en vormen van de rij gebruikt.

Serialisme Schrijven

  1. Zing of speel een rij gecreëerd vanuit de 12-toonmatrix. Je kunt elke rij kiezen die je wilt, hoewel de meeste componisten beginnen met de bovenaan liggende prime versie van de rij. Dit helpt de initiële basistoonhoogtes voor het hele stuk te identificeren.

  2. Verander intervallen die patronen, sequenties of tonale referenties creëren. Aangezien het doel van serialisme is om tonale referenties te vermijden, is het cruciaal om deze weg te laten. Vermijd alles wat tonaliteit impliceert. Door patronen, sequenties en tonale referenties te creëren, impliceer je een tonaal centrum. De implicatie van een tonaal centrum is alleen raadzaam bij tonale muziek. Serialisme is essentieel een vorm van atonaliteit; de regels voorkomen de afhankelijkheid van een tonaal centrum.

  3. Componeren het stuk met verschillende vormen van de rij. Het is mogelijk te schrijven met toonhoogtes die van links naar rechts, rechts naar links, boven naar beneden of beneden naar boven bewegen.

Muziekbasis

Related Categories