De reden dat ons muziekafabet slechts zeven letters heeft, A tot en met G, is omdat onze muziek gebaseerd is op een diatonische, zeven-tonige ladder.
De diatonische ladder bestaat uit vijf hele tonen en twee halve tonen. De halve tonen liggen tussen twee of drie hele tonen, en het hele patroon herhaalt zich in elke octaaf.
De diatonische ladder is ouderwets van oorsprong. Eeuwenlang was het de basis van alle muziek in het westerse halfrond.
De diatonische grote ladder bestaat uit zeven toonhoogtes. In de zeven toonhoogtes van "do re mi fa so la ti do" zijn de twee "do" toonhoogtes hetzelfde, maar een octaaf uit elkaar.
De halve tonen, of toonhoogtes tussen de natuurlijke toonhoogtes, worden aangeduid met de letternamen van de noten plus "kruis" voor een halve toon hoger, en "mol" voor een halve toon lager.
De noten op de lijnen van de vioolsleutel onthoud je met "Elke Goede Buurman Doet Fijn" (EGBDF). De noten in de ruimtes spells "FACE". Een ezelsbruggetje voor de basleutellijnen: "Goede Buurmannen Doen Fijn Altijd" (GBDFA), en voor de basleutelruimtes: "Alle Koeien Eten Gras" (ACEG).