Muzieknoten zijn de taal waarmee muzikanten met elkaar communiceren. Een noot bestaat uit drie elementen die toon, toonhoogte en duur bepalen: nootkop, stengel en staart. Op het notenstelsel geplaatst, vertellen ze ons hoe een nummer te spelen. De eerste stap is begrijpen hoe deze elementen samenwerken.
Oefen het tekenen van noten. Maak je geen zorgen over welke noten je schrijft; je componeert nog geen nummer. Je wilt een gevoel krijgen voor het vormgeven. Begin met een leeg notenstelsel: vijf lijnen en vier ruimtes. Elke lijn en ruimte vertegenwoordigt een nootnaam. Waar je je noten plaatst, vertelt anderen welke noot te spelen. Teken een heelnoot: een simpele cirkel, iets scheef naar beneden. Zodra dat lukt, maak er een halfnoot van door een korte rechte lijn aan de nootkop toe te voegen (de stengel). Hoeft niet lang te zijn.
Maak van de halfnoot een kwartnoot: een halfnoot met ingekleurde nootkop. Heel- en halfnoten hebben lege koppen. Maak een achtenoot door een staart aan de stengel toe te voegen: een kleine gebogen lijn aan de zijkant van de top van de stengel. Twee of meer achtenoten naast elkaar kun je ook schrijven met een balk over de stengels in plaats van losse staarten. Zestendnoten: zelfde, maar twee staarten, één onder de ander. Zestendnoten kunnen ook gekoppeld worden zoals achtenoten.
Schrijf de noten op het notenpapier in maten. Een maat wordt aangegeven door een verticale lijn die het stelsel scheidt. Elke maat moet het correcte aantal tellen bevatten. Een heelnoet vult een hele maat. Een halfnoet een halve maat (er passen twee). Vier kwartnoten, acht achtenoten, of zestien zestendnoten per maat. Maten kunnen ook gecombineerd worden uit deze waarden.
Oefen door een standaard bladmuziek na te tekenen. Het sleutel is leesbare noten maken. Hoewel er een standaardvorm is, hebben veel componisten een eigen stijl, net als ieders handschrift.