Vingerindependantie is een fundamenteel doel waar alle pianisten naar streven. Het is mogelijk om dit doel op verschillende manieren te bereiken met specifieke oefeningen die de vingers versterken en bevlogenheid opbouwen. Een pianist moet volledige controle over hun vingers hebben om dit mogelijk te maken. Het is mogelijk om vingerindependantie te ontwikkelen zonder te hoeven resorten tot het soort experimenten dat pianist en componist Robert Schumann ondernam met het apparaat dat hij ontwierp om zijn vingervcontrole te vergroten.
De Hanon methode, een complete methode voor het ontwikkelen van virtuositeit gecreëerd door Charles-Louis Hanon, is een bijbel onder pianisten. Deze oefeningen isoleren elke vinger om kracht en independentie te ontwikkelen. Met 60 totale oefeningen ontwikkelen sterke vingerindependantie essentieel voor de verbetering van speeltechniek. Oefen elke oefening langzaam eerst, met een tempo van 52 slagen per minuut, versnel dan naar het aanbevolen tempo dat voor elke oefening vermeld staat.
De vijf-vinger oefening is een basisoefening die zeer weinig pianovaardigheid vereist. Begin met de rechterhand op midden-C. Houd elke vinger boven op de witte toetsen zodat er één vinger per toets is op C, D, E, F en G. Laat dan langzaam de duim zak om C te spelen zonder enige andere vinger te bewegen. Doe dit met elke vinger en speel dan dezelfde noten met de linkerhand. Deze oefening helpt je de vaardigheid te ontwikkelen om specifieke vingers volledig onafhankelijk van andere vingers te bewegen.
De Hanon methode komt met een complete lijst van majeure en mineure schalen gekoppeld met de correcte vingeraanzetten. Gebruik de vingeraanzetten die bij elke schaal horen om je vaardigheid te ontwikkelen om snel over de piano te bewegen. De vingeraanzetten spelen een cruciale rol omdat ze de vingers trainen om veelvoorkomende patronen in muziek te spelen. Als je moeite hebt schalen met handen samen te spelen, begin dan met elk hand apart te spelen. Eenmaal je het patroon voor handen apart hebt gememoriseerd, speel de schalen langzaam met handen samen. Zelfs als het je vijf seconden per noot kost, zul je uiteindelijk de vaardigheid ontwikkelen om schalen snel te spelen.
Arpeggio's zijn sprongen op de piano die akkoorden omlijnen. Elke noot van een arpeggio zal een derde zijn gevolgd door een tweede voor septiemakkoorden en een vierde voor triaden. Leren arpeggio's spelen, zonder naar het toetsenbord te kijken, zal je helpen je gevoel voor de toetsen van de piano te verbeteren. Streef ernaar om al je muziek te leren zonder te hoeven kijken naar de piano voor visuele aanwijzingen. Dit zal je vertrouwdheid met het instrument aanzienlijk vergroten en je prima vista spel verbeteren.