Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekbasis

Suzuki Gitaar Methode: Vingerkoppelingen

De Suzuki Gitaarmethode introduceert het gebruik van afwisselende vingerkoppelingen aan het begin van de cursus. De beginnende klassieke gitarist oefent melodieën en arpeggio's met verschillende vingerkoppelingen om handvaardigheid te vergroten.

Naamconventie

Als methode voor klassieke gitaar ontwikkeld, gebruikt de Suzuki Gitaarmethode de traditionele Spaanse namen en bijbehorende kleine letters voor elke speelvinger van de rechterhand: "p" voor pulgar (duim), "i" voor índice (wijsvinger), "m" voor medio (middelvinger), "a" voor anular (ringvinger). Klassiek getrainde gitaristen gebruiken de pink van de rechterhand niet. Vingerkoppelingen worden aangeduid door combinaties van initialen, zoals "i-m" of "m-a".

Basale Afwisseling en Melodieën

Bij het aanslaan van snaren voor een melodie, wisselen spelers af tussen de vingers van de rechterhand. Afwisseling bespaart energie, minimaliseert spanningsopbouw en verhoogt de drempel voor speelsnelheid. De eerste Suzuki-oefening voor afwisselende vingers gebruikt de "i-m" combinatie: afwisselen tussen wijs- en middelvinger van de rechterhand.

Snaarwisseling en Arpeggio's

De Suzuki-methode gebruikt ook vingerkoppelings-oefeningen voor wisselen tussen twee snaren en voor complete arpeggio's. Deel Een van de Suzuki-methode bevat basale snaarwissel-oefeningen met alle mogelijke vingerkoppelingen en volgordes: i-m, i-a, m-i, m-a, a-i, a-m. Ook vingerkoppelingen voor arpeggio's die de duim omvatten, zoals "p-m-i-a".

Muziekbasis

Related Categories