De term "8va," afkorting voor het Italiaanse woord "octave," geeft aan dat de toonhoogtes geschreven op een stuk gitaarbladmuziek een octaaf hoger moeten klinken dan genoteerd. Als algemene regel is bijna alle gitaarmuziek geschreven in 8va, omdat het toonhoogtebereik van de gitaar voornamelijk hoger is dan wat standaardnotatie ontworpen is om weer te geven.
De term "8va" leent zijn afkorting van het woord "octaaf" omdat er acht noten in een toonladder zitten die de afstand tussen de octaaf aanduiden. Dit betekent bijvoorbeeld dat een C-grote toonladder genoteerd als C-D-E-F-G-A-B-C in totaal acht noten heeft tussen de twee "C's".
De term "8vb," of "octaaf eronder," is een relatief recent ontwikkelde term bedoeld om het tegenovergestelde van 8va weer te geven. Net als 8va aangeeft dat de geschreven toonhoogtes eigenlijk een octaaf hoger moeten klinken, geeft 8vb aan dat de geschreven toonhoogtes een octaaf lager moeten klinken dan wat er geschreven staat. Vandaar de "b" voor "below" (onder).
De reden dat de meerderheid van alle gitaarmuziek in 8va geschreven is, ligt in de aard van het toonhoogtebereik van het instrument. In tegenstelling tot veel andere instrumenten, moet het bereik van toonhoogtes dat de gitaar produceert, doorgaans genoteerd worden boven de zes stelsellijnen op een stuk muziek (geschreven met "hulplijnen" die oneindig boven het stelsel kunnen uitsteken). Het probleem met hulplijnen zowel boven als onder het stelsel is dat ze erg moeilijk te lezen zijn en vaak de muzikant dwingen het aantal hulplijnen te tellen om de toonhoogte uit te maken. Dus wordt het veel handiger voor de gitaar om in 8va geschreven te worden, aangezien bijna alle noten die de gitaar kan produceren, boven het stelsel zouden liggen.
Hoewel 8va ook gebruikt wordt in orkestmuziek, pianomuziek, en vele andere vormen van muzieknotatie, zijn er ook een aantal andere manieren waarop 8va afgebeeld kan worden. Vaak vind je gewoon een "8" genoteerd boven de sleutel (voor 8va) of onder de sleutel (voor 8vb). Hoewel dit een handige manier is om rommel op een stuk bladmuziek op te ruimen, kan het vaak onopgemerkt blijven voor een uitvoerder en leidt tot veel verwarrende notatie.
Hoewel de meerderheid van toonhoogtes die een gitaar produceert boven het stelsel vallen en dus handiger genoteerd zijn met een 8va, vallen sommige toonhoogtes ook onder het stelsel. Vaak, wanneer een componist een passage in een stuk significant lager in bereik wil noteren dan de rest van het stuk, zal hij of zij de zin "as written" (zoals geschreven) schrijven, wat aangeeft dat de uitvoerder de noten in de octaaf moet spelen, in tegenstelling tot een octaaf hoger. Vaak wisselt een stuk vrij tussen 8va en "as written" notatie, zodat het stuk gemakkelijk leesbaar is voor een uitvoerder.