Het vermogen om muziek te lezen is een belangrijke vaardigheid bij het leren zingen of een muziekinstrument spelen. Elke toonhoogte heeft een unieke plaatsing die het onderscheidt van andere muzieknoten.
Er zijn verschillende sleuteltekens die in muzieklezen gebruikt worden, maar er zijn twee die het meest gebruikt worden. De violinsleutel (of G-sleutel) en de bassleutel (of F-sleutel).
Muziek wordt genoteerd op wat het stelsel heet: vijf horizontale lijnen waar noten op geplaatst kunnen worden (lijnnoten) of tussen (ruimtenoten).
Elke lijn en ruimte op het violinsleutelstelsel heeft een letternaam van A tot G. De ruimtes van onder naar boven: F-A-C-E. De lijnen van onder naar boven: E-G-B-D-F.
Net als de violinsleutel, heeft elke ruimte en lijn op de bassleutel een toegewezen letternaam van A tot G. De ruimtes van onder naar boven: A-C-E-G. De lijnen van onder naar boven: G-B-D-F-A.
Noten kunnen boven of onder de staven geschreven worden door extra lijnen toe te voegen, hulpstrepen (ledger lines) genoemd. Ga door te tellen op of neer in alfabetische volgorde om deze noten te identificeren.
Muziek lezen leren is een proces en vereist oefening om vlot noten in de context van een nummer te lezen. Flashcards (online of in muziekwinkels beschikbaar) kunnen een nuttig hulpmiddel zijn bij het ontwikkelen van muziekleesvaardigheden.