Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekbasis

Hoe je de basis van akoestische gitaar leert

Aspirant-muzikanten hebben het nooit zo makkelijk gehad, gegeven de barst aan leermiddelen die beschikbaar zijn voor hen – van instructie-DVD's tot online akkoordsites en YouTube-clips, onder andere. Toch beheerst slechts een klein percentage van aspirant-spelers de nuances van het spelen van een akoestische gitaar, hoewel het een van de meest duurzame vormens van expressie in populaire muziek blijft. Er is echter goed nieuws – geen akkoord, riff noch nummer is onbereikbaar voor enige speler, zolang hij luistert, leest en concentreert.

Wat je nodig hebt

Instructies

Maak je spelen comfortabel

  1. Vind een instrument dat comfortabel aanvoelt, of je spel zal onhandig en gespannen klinken. Ga niet akkoord met de eerste akoestische gitaar die je in een muziekwinkel of leningwinkel ziet. Vermijd het kiezen van een klassieke gitaar als je eerste instrument, omdat de unieke configuratie – waaronder drie nylonsnaren – beter past bij gevorderde spelers met een hoger technisch niveau. Controleer ook zorgvuldig op kritieke defecten die enthousiasme in de wieg kunnen smoren, zoals gebogen halsen, buzende frets, dode snaren en losse stempen.
  2. Leer je gitaar stemmen, wat op verschillende manieren kan. Als je toegang hebt tot een piano, sla dan elke toets die overeenkomt met de snaren op je gitaar, gaande van lage E, naar A, D, G, B en hoge E. Pluk elke van je gitaarsnaren om de beurt, en pas dan de betreffende stempegt aan tot de tonen overeenkomen. Dit kan ook gedaan worden met een toonpijp gemaakt voor gitaar of een elektronische strobo-stemmer. Hecht veel waarde aan het onderscheiden van verschillende akkoorden en toonhoogtes, wat cruciaal is om goed met andere muzikanten te spelen.
  3. Besteed wat tijd aan het oefenen van basisslagpatronen. Rust je plectrum licht tegen de lage E-snaar, en sla het dan tegen de relevante snaren voor het akkoord dat je speelt. Let op dat, anders dan bij een elektrische gitaar, niet veel kracht nodig is om een kenmerkende toon te produceren – die komt door het klankgat van je instrument. Zoals Pete Townshend van The Who in klassiekers als "Magic Bus" of "Pinball Wizard" heeft getoond, kan het varieren van de frequentie en intensiteit van basisslagpatronen stemmingen toevoegen die de muziek anders leeg en plat zouden laten klinken.
  4. Experimenteer met lichte, medium en zware snaardiktes tot je callusjes op je vingers opbouwt en je gewend raakt aan een type dat het beste voor je werkt. Als beginner, vermijd zware diktes – die in specifieke stijlen zoals country-blues tot hun recht komen – tot je vingers gewend zijn aan regelmatig spelen.
  5. Bestudeer boeken, diagrammen of online gitaarsites om basiskakkoorden en snaarposities te leren. Tegenwoordig is muziek lezen geen must voor succesvol spelen, want veel nummers worden geschreven in tabulatuur, wat focust op vingerafstand in plaats van nootwaarden. Leer beide methoden, wat je vermogen verbreeedt en het makkelijker maakt om gigs te landen – zoals musicals – die het lezen van muziek vereisen.
  6. Leer hoe je je snaren wisselt, en doe het regelmatig. Te lang vasthouden aan een bepaalde set zorgt ervoor dat de snaren hun helderheid verliezen, wat resulteert in een platter, doodser geluid. Let op de actie, wat de afstand is tussen de snaren en frets – wat buzzing oplevert als te laag of moeilijk akkoorden grijpen als te hoog.

Voeg vingerspel toe aan je repertoire

  1. Nadat je voldoende muzikanten hebt ontmoet, zoek aanbevelingen voor een goede gitaarleerkracht die je stap voor stap kan helpen verbeteren. Als mogelijk, spreek met de potentiële leraar van tevoren om mijlpalnen af te spreken om je vooruitgang te meten. Als de rapportage onhandig lijkt of de prioriteiten van de leraar scherp afwijken van de jouwe, zoek ergens anders tot je een betere match vindt.
  2. Oefen spelen met een plectrum, alsook met je vingers, zodat je leert hoe beide manieren voelen, en een meer veelzijdige gitarist wordt. Vingerspel is vooral belangrijk in genres als blues, klassiek of folkmuziek, hoewel je misschien wat van de snelheid inboet die alleen een plectrum kan bieden. Voor extra variatie, boog je duim over de gitarrhals om basnoten te spelen – een techniek die Ray Davies van The Kinks in veel van de klassiekers van zijn band gebruikt.
  3. Nadat je je meer vertrouwd voelt met je akkoorden, probeer dan enkele basisingerpatronen toe te voegen aan je repertoire. Rust je rechterhandduim op de lage E, of zesde snaar, laat je wijs-, middel- en ringvinger op de eerste, tweede en derde snaar, of hoge E, B en G, respectievelijk. Pluk de eerste noot van het patroon met je duim, gevolgd in snelle opvolging door de andere vingers. Dit geeft je spel meer variatie dan alleen basisslaan.
  4. Ontdek alternatieve stemmingen om je creativiteit te verbreden. Veel nummers, met name uit de grunge- en alternatieve-rockera's, gaan tegen de standaardstemming in, die de conventionele snaaropstelling volgt (lage E, A, D, G, B en hoge E). Je kunt hetzelfde effect bereiken met een capo, wat over de frets geplaatst kan worden om de toonhoogte te veranderen, waardoor nieuwe akkoordposities open gaan.
  5. Neem pauzes als een bepaald nummer of muzikaal fragment niet verbetert met verder oefenen. Een 15- of 30-minuten time-out kan wonderen doen voor concentratie en focus, in plaats van hetzelfde dood te oefenen. Een ontspannen en hergefocuste geest is het beste tegengif tegen verveling of stagnatie.

Muziekbasis

Related Categories