Etymologie: "Piano" is een afkorting van pianoforte (Italiaans: "zacht-luid"), bedacht omdat het instrument op variërende dynamiek kon spelen – in tegenstelling tot de klavecimbel.
Uitvinding: ~1700, Bartolomeo Cristofori (Padua, Italië), klavecimbelmaker. Zijn gravicembalo col piano e forte gebruikte hameractie die snaren aansloeg, waardoor aanraakgevoelige volume mogelijk werd.
Mechanisme (Vleugel):
Evolutie: 18e-eeuwse Wense/Engelse acties → 19e-eeuwse ijzeren frame, kruissnaring (Steinway) → moderne concertvleugel (88 toetsen, 7¼+ octaven).
Rol: Centraal in klassiek, jazz, pop, filmscores; onovertroffen polyphone en dynamische bereik.