In klassieke muziekterminologie is het Italiaanse woord Presto de standaardaanduiding voor een zeer snel tempo. Letterlijk vertaalbaar als 'snel' of 'binnenkort,' instruereert Presto uitvoerders om met urgentie, briljantie, en een vlugge, levendige snelheid te spelen – typisch in het bereik van 168–200 tellen per minuut.
Exacte BPM varieert per tijdperk, componist, en stukkarakter. Een Presto in een Haydn-symfonie kan anders voelen dan een Presto in een Chopin-etude. Uitvoerders interpreteren deze aanduidingen door het prisma van stijl, articulatie, en de inherentie energie van de muziek.
Wanneer je Presto op een partituur ziet, bereid je voor op eksilerende snelheid.