De grootte-toonhoogte relatie beschrijft hoe een instrument's fysieke afmetingen correleren met de toonhoogte die het produceert. Over het algemeen produceren grotere instrumenten lagere tonen; kleinere instrumenten hogere tonen. Dit principe stamt uit de fysica van trillende elementen: langere snaren, langere luchtkolommen, en grotere membranen trillen langzamer.
Dit begrip helpt orkestratoren gebalanceerde, harmonieuze arrangementen te creëren.