Robert Plant's langjarige gitarist Robbie Blunt vormde zijn handtekeningtoon om een werkpaard-pickup die legendarisch werd in eigen recht: de Seymour Duncan SH-4 'JB' humbucker.
Ontworpen in de late jaren '70 met input van Jeff Beck (vandaar 'JB'), levert deze pickup het quintessentiële hot-rodded PAF-geluid: articulatie hoge, strakke lage, en een midrange-grol die door elke mix snijdt. Blunt maakte hem zijn bridge-pickup van keuze tijdens zijn Plant-collaboratiejaren (vroege jaren '80–jaren '90), prominent op albums als Pictures at Eleven, The Principle of Moments, en Shaken 'n' Stirred.
Later in zijn carrière wisselde Blunt de bridge-positie naar een DiMarzio Super Distortion – hogere output, meer gecomprimeerd, met een dikker midrange-duw. Deze verandering reflecteert evoluerende toonvoorkeuren: de Super Distortion's verzadigde sustain past bij zwaardere, modernere rockcontexten.
Ondanks de switch, definieert de JB Blunt's meest gevierde opnametoon. Zijn balans van helderheid en agressie complementeerde perfect Plant's opstijgende vocalen en de ingewikkelde arrangeringen van die solo-albums. Voor spelers die die specifieke vroege-80s Plant/Blunt-sound najagen, blijft de SH-4 de dichtstbijzijnde single-component match.
Specs herinnering: SH-4 JB — Alnico 5 magneet, 16,6k DC-weerstand, 4-aders bedrading voor coil-split veelzijdigheid.