Voornamelijk niet. John Coltrane's hoofd tenorsaxofoon doorheen zijn klassieke jaren '50 en vroege '60 was een Martin "Committee"-model. De wijdere boor en flexibele respons paste bij zijn uitgestrekte, zoekende klank.
In zijn laatste jaren (1965–1967) gebruikte Coltrane incidenteel een Selmer Super Balanced Action tenorsax, om de andere weerstand en focus te verkennen. Zijn sopraansaxofoon was echter een Selmer Mark VI – het instrument waarop hij A Love Supreme en andere late meesterwerken opnam.
De Martin's brede, resonerende karakter voedde Coltrane's "sheets of sound" en spirituele intensiteit. De Selmer bood een meer gecentreerde, weerstandige feel waarmee hij experimenteerde naarmate zijn muziek evolueerde naar vrijere vormen. Beide horens droegen bij aan zijn sonieke palet in verschillende fasen.