Kunstenaarsintentie (of artistieke intentie) verwijst naar het doel, de bedoeling, en het conceptuele kader achter een kunstwerk zoals verbeeld door de schepper. Het manifesteert zich door keuzes van materialen, technieken, compositie, en de eigen uitspraken van de kunstenaar over het werk. Intentie kan ook afgeleid worden van contextuele factoren: de historische periode, culturele milieu, en de persoonlijke overtuigingen en ervaringen van de kunstenaar.
Kunstenaarsintentie biedt waardevol inzicht in het creatieve proces en de ideeën of emoties die de kunstenaar wilde overbrengen. Het fungeert als referentiepunt voor critici, historici, en kijkers.
Intentie is niet altijd expliciet aangegeven en blijft open voor meerdere interpretaties. Kijkers brengen onvermijdelijk hun eigen perspectieven, ervaringen, en vooroordelen mee, wat betekent dat de "betekenis" van een werk vaak geco-creëerd wordt tussen kunstenaar en publiek. De intentional fallacy (Wimsatt & Beardsley) stelt beroemd dat een werks betekenis afgeleid moet worden van het werk zelf, niet van de privés intenties van de kunstenaar.
In de praktijk overweegt een gebalanceerde benadering zowel de gedocumenteerde intentie van de kunstenaar als de geïnformeerde reactie van de kijker.